بسیاری از خلبانان پاراگلایدر فکر میکنند ترمالها نمیچرخند یا چرخش آنها اهمیتی ندارد. برخی میگویند چون ابرها را نمیبینند که بچرخند، نمیتوانند باور کنند.
در حالی که ابرها هم میچرخند. فیلمهای تایملپس و مشاهده تودههای کومولوس در صبح نشان میدهند که این چرخش وجود دارد. در واقع، مرکز یک ابر بزرگ میتواند چرخش زیادی داشته باشد که در سطح صاف و آرام پایین ابر دیده نمیشود. پایین ابر معمولاً صاف و خاکستری است، بنابراین ترمال میتواند بدون هیچ نشانهای وارد ابر شود و بچرخد.
به همین ترتیب، ترمالها، بهویژه نزدیک سطح زمین، مقداری چرخش دارند. نمونه واضح آن، گردبادهای کوچک یا dust devil هستند که ستونهای گرد و خاک را به بالا میبرند. در نیمکره شمالی، این گردبادها معمولاً پادساعتگرد میچرخند (در نیمکره جنوبی معمولاً ساعتگرد) و با اثر کوریولیس همخوانی دارند. البته گاهی به دلیل کوچکی، تحت تأثیر چرخش زمین قرار نمیگیرند و جهت چرخش آنها بیشتر به ویژگیهای محلی زمین بستگی دارد.
پس ترمالها چرخش دارند اما مقدار آن کم است، حتی اگر هنگام شکلگیری نزدیک سطح زمین چرخش آنها قابل توجه باشد، مقاومت هوا به سرعت این چرخش را کاهش میدهد. بنابراین در پرواز با پاراگلایدر، تغییر جهت چرخش در ترمال معمولاً تأثیر قابل توجهی روی نرخ صعود یا لیفت ندارد.
با این حال، اگر بتوانید جهت چرخش را تشخیص بدهید (معمولا پادساعتگرد) می توانید خلاف جهت آن شروع به چرخش کنید این کار ممکن است سرعت دور زدن و زاویه بنک را کمی کاهش دهد و نرخ صعود کمی بهتر شود، هرچند در عمل احتمالاً تفاوت زیادی احساس نمی کنید.
برای اطلاع و آشنایی با ترمالها پیشنهاد می کنیم فصل دهم کتاب درک آسمان برای خلبانان پاراگلایدر را مطالعه کنید:
کتاب درک آسمان برای خلبانان پاراگلایدر | فصل دهم: دانش ترمال (Thermal Lore)
